Δεν φτάνει ο Νόμος για να πέσει η φασιστική νοοτροπία

04.10.2013
  • Γραμματοσειρά
    - +
    K2_DOUBLE_INCREASE_FONT_SIZE
Γερμανοί σε ναζιστική εκδήλωση στη Νυρεμβέργη
Γερμανοί σε ναζιστική εκδήλωση στη Νυρεμβέργη Flickr © Michael Dawes

Η δημιουργία της εντύπωσης ότι το πρόσφατο δικαστικό-νομικό πλήγμα στην Χρυσή Αυγή θα αποτελέσει και το χαριστικό χτύπημα στην οριστική αντιμετώπισή της δεν αντιπροσωπεύει την αλήθεια. Η ιδεολογία και νοοτροπία που εκφράζει η Χρυσή Αυγή δεν είναι πλέον ταμπού για ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας και θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από εντυπωσιακές πλην αμφιλεγόμενες συλλήψεις και φυλακίσεις. 

 

 

 

Προφυλακιστέος κρίθηκε λοιπόν με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτών και εισαγγελέων ο γενικός γραμματέας και ο υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής  και μερικά ακόμη πρωτοκλασάτα στελέχη του «κόμματος» (σε εισαγωγικά η λέξη, μέχρι να αποδειχθεί και επισήμως ότι δεν πρόκειται για κόμμα αλλά για φασιστική οργάνωση). Εντός και εκτός συνόρων, τα ΜΜΕ πανηγυρίζουν και οι πολιτικοί εκφράζουν την ικανοποίησή τους.  «Τομή για την ιστορία της χώρας», «η Δημοκρατία έχει θεσμούς για την προστασία της», «Έστω και αργά η κυβέρνηση έπραξε το αυτονόητο», «θα τσακίσουμε τα τάγματα εφόδου». Ακούγοντας και διαβάζοντας όλα όσα εκφράζονται δημοσίως τον τελευταίο καιρό, με αφορμή, δυστυχώς, τη στυγερή δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δικαιολογημένα μπορεί κάποιος να ένιωσε ανακούφιση μαθαίνοντας τα νέα για τη σύλληψη των επικεφαλής Χρυσαυγιτών. Ίσως και ηθική ικανοποίηση- επιτέλους, ένα φρένο στην εγκληματική δράση και δηλητηριώδη παρουσία μιας οργάνωσης που μοιάζει να προσγειώθηκε από το πουθενά στην ελληνική πολιτική σκηνή.

 

Δεν τίθεται θέμα ότι η τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει μέλη, φίλοι, οπαδοί, βουλευτές της Χρυσής Αυγής, πρέπει να διωχθούν κατά πώς ορίζει ο Νόμος.  Από αυτή την άποψη, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα αποτελεί σημείο καμπής σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής σε νομικό επίπεδο. Ανάγκασε την πολιτική εξουσία να πράξει επιτέλους τα αυτονόητα, έστω και διστακτικά στην αρχή, δηλαδή να κινήσει τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος και το Σύνταγμα όχι μόνο για την απόδοση ποινικών ευθυνών σε συγκεκριμένα άτομα για σωρεία εγκλημάτων και παραβάσεων, οι φάκελοι των οποίων μέχρι πρότεινος μάζευαν σκόνη σε αστυνομικά και υπουργικά συρτάρια- αλλά και για τη διευρεύνηση του ενδεχομένου να τεθεί η Χρυσή Αυγή εκτός νόμου, ως παραστρατιωτική/τρομοκρατική οργάνωση.

Ακόμη και μετά από μια σειρά δολοφονικών επιθέσεων και σωρεία «αποκαλύψεων» που ξεκάθαρα δείχνουν το ποιόν της οργάνωσης, πολλοί διστάζουν να παραδεχτούν το προφανές: ότι η ιδεολογία και νοοτροπία που εκφράζει η Χρυσή Αυγή δεν είναι πλέον ταμπού για ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας

 

Ώστοσο, είναι αφελείς, στην καλύτερη περίπτωση, όσοι πιστεύουν ότι από μόνες τους αυτές οι ενέργειες αρκούν για να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο του φασισμού, ως οργανωμένη έκφραση και ως νοοτροπία, στην Ελλάδα. Γιατί; Ας δούμε λίγο τα κυριότερα χαρακτηριστικά της δημόσιας συζήτησης σχετικά με τη Χρυσή Αυγή:

-  Ο φασισμός έχει γίνει συνώνυμος της συγκεκριμένης οργάνωσης και μόνο, με αποτέλεσμα να προτάσσεται το επιχείρημα (ή, έστω, να υποννοείται) ότι η απαλλαγή μας δια της νομικής οδού από μέλη της Χρυσής Αυγής ή και από την ίδια την οργάνωση θα σημάνει και απαλλαγή μας από το φαινόμενο της φασιστικής ιδεολογίας και νοοτροπίας. Τα δύο δεν συνυπάρχουν κατ΄ανάγκη, αλλά και δεν εξαλείφονται με την πολιτική εξαφάνιση ενός μορφώματος που τα εκφράζει σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Το γεγονός ότι πολλοί σπεύδουν να μιλήσουν για επιστροφή ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής στην Νέα Δημοκρατία, για παράδειγμα, ενισχύει τη στρεβλή αντίληψη ότι το πρόβλημα δεν είναι το ιδεολογικό υπόβαθρο ή η στάση ζωής (δέρνω όποιον με ενοχλεί, δέχομαι ότι κάποιοι, με τα δικά μου αυθαίρετα κριτήρια, είναι κατώτερα όντα κλπ) που διέπει την παραβατική συμπεριφορά των Χρυσαυγιτών αλλά μόνον η ίδια η παράβαση. (Αλήθεια, η Νέα Δημοκρατία γιατί θεωρεί ότι χρειάζεται να (επανα)προσελκύσει την ψήφο ακραίων στοιχείων;)

 

-  Αποδίδεται σχεδόν αποκλειστικά η άνοδος της Χρυσής Αυγής και επομένως του φασισμού γενικότερα, στην οικονομική και πολιτική κρίση που έχει πλήξει τη χώρα και την επακόλουθη ηθική και οικονομική καταρράκωση της ελληνικής κοινωνίας. Κατά συνέπεια, αφήνεται να εννοηθεί ή και προτάσσεται ευθέως ο συλλογισμός ότι αν απαλλαγούμε από τις συνθήκες κρίσης και αναστρέψουμε τα μέτρα που καταρρακώνουν την ελληνική κοινωνία, θα απαλλαγούμε από τη Χρυσή Αυγή και επομένως από το φασισμό. Είναι άλλο πράγμα, όμως, να οδηγηθεί ο οργανωμένος φασισμός εκτός πολιτικής σφαίρας (που είναι ασφαλώς ένα απαραίτητο πρώτο βήμα), και άλλο να εκριζωθεί από τις συνειδήσεις η φασιστική ιδεολογία και νοοτροπία. Γι΄αυτό και οι δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής πεσμένα μετά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών από μόνες τους δε σημαίνουν απολύτως τίποτα. Το ότι μια ψηφοφόρος δεν δηλώνει Χρυσή Αυγή ως την εκλογική της προτίμηση, δε σημαίνει απαραίτητα ότι αποκηρύσσει την ιδεολογία και νοοτροπία που διέπει την εν λόγω οργάνωση (δηλαδή, μπορεί να εξακολουθεί να θεωρεί συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων υποδεεστερές της και επομένως τη ζωή τους αναλλώσιμη ή/και να δέχεται ότι η στρατιωτικοποίηση της χώρας είναι επιθυμητή και θεμιτή ως «απάντηση» στη δημοκρατία).

 

-  Οι ψηφορόροι της Χρυσής Αυγής περιγράφονται ως παραπλανημένοι νέοι, από χαμηλά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα και χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση. Με άλλα λόγια, δεν ήξεραν ή δεν καταλάβαιναν τι έκαναν όταν ψήφισαν Χρυσή Αυγή, γιατί δεν τους βοηθά το μορφωτικό τους επίπεδο ή η οικονομική τους κατάσταση να αναλύσουν ακριβώς τι αντιπροσωπεύει το εν λόγω πολιτικό/παραστρατιωτικό σχήμα. Και όμως, μια προσεκτική ματιά στα στοιχεία των σχετικών δημοσκοπήσεων, πρόσφατων και παλαιότερων, δείχνει ότι η βάση της Χρυσής Αυγής αποτελείται από ψηφοφόρους της μεσαίας και ανώτερης τάξης κυρίως και έχει ευρεία στήριξη στις «ώριμες» ηλικιακές ομάδες (34-45, 46-55 και 55 και άνω). Πιθανότατα οι μορφωμένοι και σχετικά ή αρκετά εύποροι αυτοί Χρυσαυγίτες να μην είναι οι ίδιοι που συγκροτούν και τα τάγματα εφόδου, να μην διαπράτουν αυτοί δηλαδή το πιο βρώμικο κομμάτι της δράσης της Χρυσής Αυγής. Όμως το προφίλ των Χρυσαυγιτών, όπως φαίνεται πια καθαρά, δεν αφήνει αμφιβολία ότι πρόκειται για συνειδητοποιημένους ψηφοφόρους και κυρίως, δείχνει ξεκάθαρα ότι η Χρυσή Αυγή διαθέτει την πρώτη και απαραίτητη ύλη για τη συγκρότηση ενός φασιστικού κόμματος: στήριξη από τη μεσαία και ανώτερη τάξη.

 

Πολλοί είναι, λοιπόν, αυτοί – ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι, αλλά κυρίως πολιτικοί - που αρνούνται να πουν τα πράγματα με το όνομα τους. Ακόμη και μετά από μια σειρά δολοφονικών επιθέσεων και σωρεία «αποκαλύψεων» (και πάλι εισαγωγικά, γιατί, επιτέλους, πρέπει να πάψουμε να μιλάμε για τη Χρυσή Αυγή ωσάν πράγματι να μας ήρθε ουρανοκατέβατη) που ξεκάθαρα δείχνουν το ποιόν της οργάνωσης, διστάζουν να παραδεχτούν το προφανές: ότι η ιδεολογία και νοοτροπία που εκφράζει η Χρυσή Αυγή δεν είναι πλέον ταμπού για ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο και έδωσε την ψήφο του στην οργάνωση. Ο Λόγος είναι εξίσου σημαντικός για τη δημοκρατία όσο και ο Νόμος. Και για τις μεν διαπιστωμένες παραβίασεις του Νόμου υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες δίωξης και ελέγχου των παραβατών. Αλλά για την ιδεολογία και τη νοοτροπία που διέπει αυτές τις παραβιάσεις του Νόμου, χρειάζεται Λόγος, ώστε αυτές να αποδομηθούν, να περιθωριοποιηθούν και εν τέλει να απαξιωθούν πλήρως από την κοινωνία με δημοκρατικό τρόπο.

1 σχόλιο

  • Νεφέλη 04.10.2013

    Πραγματικά πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε λες και κανείς δεν γνώριζε τις δράσεις της Χ.Α., δεν γίνεται να ''είδαμε το φως μας ξαφνικά..''όπως λέει κι ο κύριος Πουλικάκος.-https://www.youtube.com/watch?v=Cx_TvvIhH5U - Τα ΜΜΕ δεν έπεσαν από τα σύννεφα ανακαλύπτοντας ότι η Χ.Α. δεν είναι ένα δημοκρατικό κόμμα, αλλά υποκινεί φασιστκές και βίαιες συμπεριφορές....όλοι ήξεραν τι συνέβαινε αλλά υπέκριπταν γεγονότα και προωθούσαν αυτό το ''κόμμα'' με αποτέλεσμα βιοπραγίες και δολοφονίες(που βγήκαν επιτέλους το φως της δημοσιότητας).

Δώστε το σχόλιο σας ...