Ουγγαρία προσοχή. Κίνδυνος στα ακροδεξιά

04.06.2014
  • Γραμματοσειρά
    - +
    K2_DOUBLE_INCREASE_FONT_SIZE
Ουγγαρία προσοχή. Κίνδυνος στα ακροδεξιά
Λίγες μέρες μετά τις πρόσφατες Ευρωεκλογές, όπου το ποσοστό επιτυχίας της ακροδεξιάς άφησε εμβρόντητη όλη την Ευρώπη, αξίζει να δώσουμε λίγη περισσότερη προσοχή στο ακροδεξιό κόμμα της Ουγγαρίας, Jobbik( Γιόμπικ), που βρέθηκε στη δεύτερη θέση, με 14,7% των ψήφων, καταλαμβάνοντας 3 έδρες. Πρώτο ήρθε το κυβερνητικό κόμμα Fidesz (Φίντες), με 51,5% των ψήφων και θα έχει τις 12 από τις 21 έδρες της χώρας στο ευρωκοινοβούλιο. Αξίζει να σημειωθεί και το μεγάλο ποσοστό της αποχής, καθώς η συμμετοχή στις ευρωεκλογές έφτασε μόλις το 28%.

 

 

 

Πιθανόν αν υπήρχε μεγαλύτερη κινητοποίηση του εκλογικού σώματος τα αποτελέσματα να ήταν διαφορετικά, ακόμα και μεγαλύτερα υπερ του Γιόμπικ, αν λάβουμε υπόψη μας ότι στις πρόσφατες εθνικές εκλογές στην Ουγγαρία συγκέντρωσε το 20% των ψήφων. Πρόκειται για κόμμα με έντονη αντι-σημιτική ρητορική, ενώ οι ένοπλες ομάδες που έχει άτυπα δημιουργήσει στρέφονται και κατά τον μειονοτήτων Ρομά της Ουγγαρίας. Πως γίνεται  μια ακόμα χώρα που επλήγη από το Ολοκαύτωμα να δίνει τέτοια δύναμη στην ακροδεξιά;

 

Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην πολιτική του Miklos Horthy, ο οποίος κυβέρνησε την Ουγγαρία πριν και κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ 1920 και 1944. Ο πρώην Ναύαρχος του Αυστρο - ουγγρικού ναυτικού ανέλαβε να διατηρήσει την κυριαρχία της χώρας του ενώπιον του Χίτλερ και του Στάλιν, οι οποίοι αναζητούσαν παράλληλα έρεισμα στην Ουγγαρία, λόγω της στρατηγικής της θέσης στη λεκάνη των Καρπαθίων.

 

Η στρατηγική που ακολούθησε ήταν να δώσει στις δύο δυνάμεις όσο το δυνατόν λιγότερα από όσα του ζητούσαν, ώστε να διατηρήσει περιθώριο ελιγμών για το καλό της χώρας. Με την πάροδο του χρόνου όμως έπρεπε να δώσει όλο και περισσότερα, καθώς οι Γερμανοί έγιναν πιο απαιτητικοί και οι Σοβιετικοί πλησίαζαν στην Ουγγαρία.

Οι συνθήκες στην Ουγγαρία σήμερα μοιάζουν με εκείνη την εποχή. Η χώρα έχει ένα ισχυρό ακροδεξιό κόμμα το οποίο είναι ανεπίσημα αντισημιτικό. Έχει επίσης έναν πρωθυπουργό τον Βίκτορ Ορμπάν που είναι αρκετά δημοφιλής και ηγείται του κεντροδεξιού κόμματος Fidesz

 

Στο εσωτερικό προώθησε αρκετούς αντι-εβραϊκούς νόμους, οργάνωσε τάγματα εργασίας, αλλά ποτέ δεν οργάνωσε μαζικές δολοφονίες, ούτε παρέδωσε Εβραίους πολίτες στους Ναζί. Κατάφερε να καθυστερήσει αλλά δεν απέτρεψε το διωγμό των Ούγγρων Εβραίων, καθώς ανετράπη στις 19 Μαρτίου 1944.

 

Προβλέποντας ήττα της Γερμανίας προσπάθησε να προσεταιριστεί τους Σοβιετικούς. Ο Χίτλερ αντέδρασε καταλαμβάνοντας την Ουγγαρία καθώς ήταν απαραίτητη για την υπεράσπιση της Αυστρίας μετά από σύνθετους ελιγμούς που περιελάμβαναν απαγωγή και εκβιασμό, ακόμη και ενός από τους γιους του Horthy. Στη συνέχεια προώθησε το σχηματισμό κυβέρνησης από τους Ναζί της Ουγγαρίας, το Arrow Cross Party. Αυτό αποτέλεσε ένα πρόθυμο καθεστώς-μαριονέτα που διαμορφώθηκε από τα ακροδεξιά, αντισημητικά στοιχεία που υπήρχαν μεν, αλλά δεν ήταν τόσο ισχυρά ώστε να ανατρέψουν τον Horthy.

 

Οι συνθήκες στην Ουγγαρία σήμερα μοιάζουν με εκείνη την εποχή. Η χώρα έχει ένα ισχυρό ακροδεξιό κόμμα το οποίο είναι ανεπίσημα αντισημιτικό. Έχει, επίσης, έναν πρωθυπουργό, τον Βίκτορ Ορμπάν, ο οποίος είναι αρκετά δημοφιλής και ηγείται του κεντροδεξιού κόμματος Fidesz.


Ενώ οι εχθροί του Ορμπάν υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιεί το Γιόμπικ για να ενισχύσει τη θέση του αυτός απαντά ότι με τις πολιτικές τους περιορίζει την ακροδεξιά καθώς διαφορετικά το Γιόμπικ θα μπορούσε να πάρει την εξουσία σύντομα. Έτσι, έχει επανέλεθει η συζήτηση για το το ρόλο του Horthy στην ουγγρική ιστορία. Κάνει ο τωρινός Πρωθυπουργός, όπως και ο  Horthy, ό,τι μπορεί για να αποφύγει τη χειρότερη καταστροφή, ή κρυφά ενθαρρύνει το Γιόμπικ, επιταχύνοντας την καταστροφή;


Ο Ορμπάν πρέπει να εξισορροπήσει σε ένα δύσκολο πολιτικό περιβάλλον. Στα αριστερά του είναι οι ευρωπαϊστές, οι οποίοι βλέπουν όλες τις ενέργειές του ως αποκήρυξη της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Στα δεξιά είναι ένα φασιστικό κόμμα με αυξανόμενη ισχύ που τον κατηγορεί ως όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Εβραίων. Μεταξύ αυτών των δύο δυνάμεων  προσπαθεί να μιμηθεί τον Horthy ενισχύοντας τη δύναμή του πάνω από το κράτος και την εξουσία του κράτους πάνω στην κοινωνία, για να μη διαιρεθεί η χώρα.

 

Η διεθνής θέση της Ουγγαρίας είναι εξίσου δυσμενής. Από τη μια έχει να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση που πλήττει το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και από την άλλη η ουκρανική κρίση πλησιάζει τα ανατολικά σύνορά της. Ο Ορμπάν θεωρεί τους χειρισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτυχημένους και για τα δύο ζητήματα.

 

Για το ουκρανικό ζήτημα, ο Ορμπάν γνωρίζει ότι η Ουγγαρία δεν μπορεί να δράσει μόνη της. Ως εκ τούτου, έχει κάνει μια σειρά από δηλώσεις, που συμπεριλαμβάνουν καταδίκη της Ρωσίας, αντίθεση στις ευρωπαϊκές κυρώσεις και προτάσεις η περιοχή ανατολικά της Ουγγαρίας να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτονομία. Μπορεί οι δηλώσεις του να μην επηρεάζουν τις εξελίξεις , αλλά του επιτρέπουν να εξισορροπεί ανάμεσα στην ευρωπαϊκή και ρωσική πολιτική ατζέντα. Αυτή την ισορροπία αναζητεί και στο οικονομικό επίπεδο, που από τη μια θέλει να διαμορφώσει μια ανεξάρτητη πολιτική εξόδου από την κρίση και από την άλλη δε θέλει να διακόψει τελείως τους δεσμούς του με την Ευρώπη.

 

Ο Ορμπάν φαίνεται να διείδε την κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίας και την άνοδο της πικρίας σε όλα τα επίπεδα. Έτσι, διαμόρφωσε ένα καθεστώς που τρόμαξε την αριστερά, η οποία πίστευε ότι χωρίς αυτόν όλα θα γίνονταν όπως πριν, αντί να συνειδητοποιούν ότι αλλιώς θα άνοιγε ο δρόμος για την άκρα δεξιά. Παράλληλα, περιόρισε την αίσθηση αποκλεισμού της δεξιάς, χωρίς να της  δίνει πραγματική εξουσία .



Σε αυτό που δεν έχει βρεί λύση είναι η επανεμφάνιση της Ρωσίας στην περιοχή. Πιθανή σύμπραξη με την Πολωνία και τη Ρουμανία δε θα είχε αποτρεπτική ισχύ έναντι της Ρωσίας χωρίς την εγγύηση μιας μεγάλης δύναμης, είτε της Γερμανίας είτε των ΗΠΑ. Κάτι τέτοιο δε φαίνεται πιθανό άμεσα. Ως εκ τούτου, ο Ορμπάν θα πρέπει να είναι ευέλικτος .Όσο μεγαλύτερη διεθνή ευελιξία θα πρέπει να επιδεικνύει, τόσο οι εσωτερικές πιέσεις θα αυξάνονται.



Ο Horthy υποχώρησε τελικά στη διεθνή πίεση και η γερμανική κατοχή που ακολούθησε, οδήγησε σε μια καταστροφή που έφερε την άκρα δεξιά στην εξουσία, κατέστρεψε τους Εβραίους και οδήγησε σε μια ρωσική εισβολή και κατοχή που κράτησε μισό αιώνα. Η διεθνής κατάσταση αυτή τη στιγμή δεν είναι ξεκάθαρη και η απειλή για την Ουγγαρία είναι ασαφής και ο Ορμπάν θέλει να αποφύγει τους ηρωισμούς. Εσωτερικά αυξάνει τη δύναμή του, στρατηγική που του δίνει την ελευθερία να δράσει διεθνώς. Αλλά τα σχέδιά του χαρακτηρίζονται ασαφή. Η σαφήνεια άλλωστε στην πολιτική, κατά μία έννοια σε δεσμεύει και η Ουγγαρία έχει μάθει να έχει ανοιχτές επιλογές.


Ο Ορμπάν, λοιπόν, σε καμία περίπτωση δεν είναι Horthy αλλά οι περιπτώσεις τους είναι παρόμοιες. Η Ουγγαρία είναι μια χώρα με τεράστια οργή καλλιεργημένη από απογοητεύσεις που μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Η Ευρώπη δεν είναι αυτό που της υποσχέθηκε ότι θα είναι. Η Ρωσία δεν είναι ό, τι οι Ευρωπαίοι ανέμεναν να είναι . Εντός και εκτός της χώρας το καλύτερο που μπορεί να κάνει ο Ορμπάν είναι να διατηρήσει την ισορροπία, αφού όσοι την πετυχαίνουν επιβιώνουν, αλλά συχνά διασύρονται. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει η Ουγγαρία το 2005 δεν είναι η Ουγγαρία του σήμερα. Στην πραγματικότητα οι Ευρωπαίοι πολίτες σε όλη τη Γηραιά Ήπειρο συνειδητοποιούν ότι ο κόσμος όπου περίμεναν να ζήσουν έχει πάψει να υπάρχει και αυτό που τον αντικατέστησε εντός και εκτός των χωρών τους είναι διαφορετικό και επικίνδυνο.

Δώστε το σχόλιο σας ...