Αιώνιοι φοιτητές και αιώνια απόντες ακαδημαϊκοί δάσκαλοι

19.11.2013
  • Γραμματοσειρά
    - +
    K2_DOUBLE_INCREASE_FONT_SIZE
Πανεπιστημιακό αμφιθέατρο
Πανεπιστημιακό αμφιθέατρο Flickr © Εφημερίδα ΠΡΙΝ
Άσυλο σε παράνομες δραστηριότητες και βίαιες ομάδες, αιώνιοι φοιτητές που εξευτελίζουν τα προγράμματα σπουδών, ο μικρός (πραγματικός) αριθμός ωρών διδασκαλίας, οι ελάχιστες ώρες που αφιερώνουν στη διδασκαλία και τους φοιτητές τους αρκετοί ακαδημαϊκοί, οι τρεις εξεταστικές περίοδοι που κρατούν στην καλύτερη περίπτωση τρεις μήνες, η ισχύς που έχουν στα ΑΕΙ τα κομματικά φοιτητικά παραρτήματα και οι ολιγάριθμες πλην δυναμικές και βίαιες ακραίες ομάδες. O Αριστείδης Χατζής, Αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμών (Ε.Κ.Π.Α) αναρωτιέται αν μια καλή αρχή για την προάσπιση του κύρους του Πανεπιστημίου είναι η αντίδραση σε τέτοια φαινόμενα που εκθέτουν το πανεπιστήμιο και προσβάλλουν την ακαδημαϊκή ελευθερία;

 

 

 

Γιώργος Κατρούγκαλος*: Από τα επιμέρους υποερωτήματα θεωρώ ότι βασιμότητα έχει μόνον το (δ). Πράγματι, και κατά την δική μου αντίληψη πολλοί από εμάς, ιδίως καθηγητές της πρώτης βαθμίδας, δεν αφιερώνουν στη διδασκαλία και τους φοιτητές τους τον χρόνο που απαιτεί η ιδιότητα του πανεπιστημιακού δασκάλου. Το να εκμεταλλεύεται ο πρωτοβάθμιος το λέκτορα «του», στέλνοντας τον να κάνει και δικά του μαθήματα, αποτελεί δείγμα εκδήλωσης της εξουσίας του, που διευκολύνει η (αντι)μεταρρύθμιση, με τις διακρίσεις που εισάγει σε βάρος των χαμηλότερων βαθμίδων.

 

 Θυμάμαι ακόμη την εικόνα του υφηγητή (του ανάλογου του σημερινού επίκουρου) του καθηγητή του ρωμαϊκού δικαίου, όταν ήμουν στο πρώτο έτος το 1980, λίγο πριν από το νόμο πλαίσιο, σιωπηλός να τον ακολουθεί κρατώντας του την τσάντα. Ο ρόλος του ήταν να στέκεται όρθιος και σιωπηλός κατά την διάρκεια της παράδοσης και να σβήνει τον πίνακα, με ένα νεύμα του καθηγητή της έδρας. Αυτές τις πρακτικές ανέτρεψε, παρ’ όλες τις αδυναμίες και τις μεταγενέστερες στρεβλώσεις, η αντίληψη περί σωματειακού και όχι ιδρυματικού ΑΕΙ που καθιέρωσε ο νόμος πλαίσιο. Ως προς τις αδυναμίες της συμμετοχής ισχύει ο γενικός κανόνας: τα προβλήματα της δημοκρατίας αντιμετωπίζονται μόνο με περισσότερη, όχι με λιγότερη δημοκρατία.

Δεν μπορώ να φανταστώ γιατί οι λεγόμενοι αιώνιοι φοιτητές αποτελούν πρόβλημα και γιατί εξευτελίζουν τα προγράμματα των σπουδών, αφού  υπάρχουν μόνο στις μνήμες των υπολογιστών

 

 

Nίκος Μαρκάτος*: Α) Σχετικά με το άσυλο παρακαλώ δείτε εδώ τι ακριβώς πιστεύω. Β) Κατά την άποψή μου οι αιώνιοι φοιτητές δεν αποτελούν πρόβλημα. Βέβαια ομιλώ από την πείρα μου στο ΕΜΠ, όπου ο αριθμός τους είναι  περιορισμένος. Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ γιατί να αποτελούν και δεν αντιλαμβάνομαι πως εξευτελίζουν τα προγράμματα των σπουδών, αφού  υπάρχουν μόνο στις μνήμες των υπολογιστών. Γ) Δεν είναι, εν γένει, αληθές αυτό που λέτε για τον μικρό αριθμό διδακτικών ωρών. Έχοντας διδάξει στο Imperial College και στα Πανεπιστήμια του Cambridge, Greenwich και Surrey, σας διαβεβαιώνω ότι οι 35, κατά μέσο όρο, εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας στο ΕΜΠ (συν εργαστήρια κτλ) είναι αντιθέτως πολύ υπερβολικές. Δ) Για τους ακαδημαϊκούς που ελάχιστες ώρες αφιερώνουν στη διδασκαλία εμείς τους ανεχόμαστε και βοηθάμε και την εξέλιξη τους. Ε) Οι τρείς εξεταστικές περίοδοι (Φεβρουάριος, Ιούλιος, Σεπτέμβριος) είναι ικανοποιητικές και διαρκούν περί τις 9 εβδομάδες (Προσωπικά είμαι υπέρ της κατάργησης των εξετάσεων και της αντικατάστασης τους από διαδικτυακή αξιολόγηση, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα).

 

Στ) Το Πανεπιστήμιο είναι ο φυσικός χώρος ανάπτυξης της Πολιτικής Συνείδησης την Νεολαίας. Πολιτικής και ΟΧΙ κομματικής είναι η λέξη κλειδί. Δυστυχώς, τα κόμματα εξουσίας άλωσαν τον χώρο, και ως αντίδραση   δημιουργήθηκαν και οι άλλες ‘’δυναμικές’’ ομάδες. Θεωρώ ότι μια καλή αρχή θα ήταν η επαναξιολόγηση του τι θεωρούμε Πανεπιστημιακή Παιδεία. Μια καλή Παιδεία που πρέπει να περιλαμβάνει λίγες ώρες τυπικής από έδρας διδασκαλίας, περισσότερες ώρες ‘’άτυπης’’ αλληλεπίδρασης καθηγητή-σπουδαστή, και ακόμα περισσότερες ώρες ατομικής εργασίας, επί ασκήσεων, δοκιμίων, θεμάτων. Διαρκής αξιολόγηση και όχι στεγνές και άγευστες εξεταστικές περιόδους. Αυτά απαιτούν περισσότερη δουλειά από εμάς.

 

Ο σπουδαστής θα σεβαστεί τον καθηγητή και τον χώρο, όταν τον σεβαστεί ο καθηγητής και ο χώρος. Οι νέοι, ευτυχώς, δεν πιστεύουν στην λογική την αυθεντίας αλλά στην αυθεντία της λογικής. Σέβονται όχι τα αξιώματα αλλά το περιεχόμενο αυτών που τα φέρουν. Και θα συμφωνείτε, φαντάζομαι, ότι πολλοί φέροντες αξιώματα δεν τα αξίζουν και η Νεολαία το βλέπει και δεν έχει λόγο, ως μη διαμπλεκόμενη ακόμη, να συμβιβαστεί όπως κάποιοι από εμάς τους μεγαλύτερους. Όμως καμία ‘αρχή’ δεν θα πετύχει αν δεν κατανοήσουμε και σταθούμε δίπλα στους νέους. 

 

Όλοι μιλούν για τη βία των ‘γνωστών ομάδων’ στα πανεπιστήμια ,των χούλιγκανς, των «γνωστών-αγνώστων», (διεκδικώ την πατρότητα της ‘έκφρασης’), της αστυνομίας , των αλλοδαπών κ.α. Κανείς όμως, ούτε καν η λεγόμενη πνευματική ηγεσία, δε μίλησε για τη βία της αδικίας που ζει η Νεολαία. Ζει τη βία των δύο μέτρων και δύο σταθμών. Των ισχυρών που μπορούν και ξεπερνούν νόμους και αρχές και των αδύναμων που όλα τα υποφέρουν, τη γραφειοκρατία, την αυθαιρεσία, τη ρουσφετολογία, τη διαφθορά. Ζει τη βία του εξευτελισμού της προσωπικότητας, όταν τους ζητούν κομματική υποταγή για μια δουλειά. Ζει τη βία του εξευτελισμού των πτυχίων που δεν έχουν αντίκρισμα στην προοπτική εργασίας. Ο νέος ζει χωρίς να μπορεί να φτιάξει οικογένεια, με ανασφάλιστη εργασία, με εργασία χωρίς προοπτική, με ανεργία. Τη βία της έλλειψης πρόνοιας, συμπόνιας, ανθρωπιάς στη Διοίκηση, στους δρόμους, στις πόλεις μας. Και ξαφνικά εμείς οι αστοί, δικηγόροι, γιατροί, μηχανικοί, έμποροι, κτλ. βλέπουμε τους γιους και τις κόρες μας να στήνουν οδοφράγματα. Γιατί απορούμε; Αυτός ο κόσμος μας, αυτή η Δημοκρατία της Απάτης, δεν τους χωράει. Έχουμε χάσει την επαφή με τους νέους.  Αναρωτηθήκαμε ποτέ πώς ζούνε, καταλαβαίνουμε το νόημα του θυμού τους; Αμφιβάλλω.

 

 

Νίκος Μαρκάτος είναι ομότιμος καθηγητής του Ε.Μ.Π και πρώην πρύτανης στο ίδιο Πανεπιστήμιο.

Γιώργος Κατρούγκαλος είναι Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

10 φορές σχολιάστηκε

  • spamε 19.11.2013

    @Παναγιώτη Γρίβα

    Πολλά ακούστηκαν σε αυτό το debate απο τα οποία πολλά με απογοήτευσαν. Ωστόσο δεν καταλαβαίνω εσύ γιατί συμμετέχεις σε αυτόν τον "λαικισμό της επιστήμης";; Σε κόβω για επιστήμη κλειστού δωματίου..
    Κοντολογίς το debate είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!

  • Παναγιώτης Γρίβας 19.11.2013

    Κύριε Κατρούγκαλε,
    Η δημοκρατία δεν έχει μονάδα μέτρησης. Ετυμολογικά η "αύξησή" της στο μέγιστο που εσείς επιθυμείτε οδηγεί στην οχλοκρατία.

    Γενική παρατήρηση: απογοήτευση το "Debate", λαϊκισμός της επιστήμης.

  • Nikos Markatos 19.11.2013

    Κατα τα αλλα συμφωνω απολυτα με το Γιωργο για το 1268 Νομο-Πλαισιο που,οσα λαθη και αν του βρειτε, τουλαχιστον απελευθερωσε τις ζωντανες δυναμεις του Πανεπιστημιου. Ετσι βλεπουμε για παραδειγμα την Εναρξη της Ερευνας και των Δημοσιευσεων , τον πλουραλισμο των μαθηματων , κτλ.,απο τοτε.ΥΠΗΡΞΕ ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΟΣ για τα Πανεπιστημια.

  • Nikos Markatos 19.11.2013

    Αγαπητε Παναγιωτη,
    Κατ'αρχην χαιρομαι για το χιουμορ μας και ειμαι σιγουρος οτι και ο Γιωργος το ιδιο. Ετσι θα βρουμε ακρη , ειμαι σιγουρος , παντως πιο πιθανο απο οτι οι χωρις χιουμορ αντιμαχομενες σημερινες ομαδες.
    Ξερεις οτι ασφαλως οι απαντησεις μου σε ολες τις ερωτησεις σου ειναι 'οχι' . Οχι δεν ρωτησα αν το πανεπιστημιο ειναι δημοκρατικο κτλ.
    Ομως ας παμε την κουβεντα λιγο πιο κατω. Γιατι δεν ρωτησα ? ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ. Γιατι οι φοιτητες τρωνε και πινουν με τους καθηγητες , οχι 'ο καθηγητης δεχεται το σπουδαστη 2-3 καθε Τεταρτη. Γιατι στο Cambridge αν ο φοιτητης ξεμεινει απο χρηματα , δανειζεται απο το Πανεπιστημιο που ξερει σιγουρα οτι δεν χανει τα λεφτα του. Γιατι κανουν παρτυ , και στις 07.00 ερχονται καθαριστριες και καθαριζουν το χαος. Πως να μη σεβαστει ο φοιτητης το χωρο,πως και γιατι να γραψει γκραφιτι στον τοιχο.
    Και οταν οι Αμερικανοι μπηκαν στο Ιρακ, ολα τα τζαμια φοιτητων και καθηγητων (οχι οι τοιχοι) γεμισαν με τυπωμενες αφισες OUT of IRAQ. Και ντυθηκαν καθηγητες και φοιτητες με 'περιεργα' ρουχα και καραμουζες και εκαναν πορεια στην ακρη-ακρη του δρομου και δεν παρεμποδισαν κανενα πεζο η οχημα, και συγκεντρωθηκαν στην ακρη της πλατειας και εξηγουσαν στους περαστικους χαμηλοφωνα γιατι διαδηλωνουν. Αραγε γιατι να τους ρωτησω ?
    Βεβαια οι Εγγλεζοι ειχαν τον εμφυλιο τους πριν 600 χρονια , εμεις πριν 65,υπαρχει διαφορα.
    Βλεπεις το πιθηκακι που ετρωγε το φυστικακι του οταν εμεις......μας εχει κανει ζημια.
    Σοβαρα τωρα νομιζω θα συμφωνησεις οτι η αυθαιρεσια της εξουσιας ειναι πιο υπευθυνη για τα συμβαινοντα απο οτι η φρεσκαδα (εστω ανωριμοτης) της νεολαιας ,τις οποιες πραξεις της οποιας παντα θα δικαιολογησω, μια και εγω την διαμορφωνω εμμεσα,αρα δικο μου το φταιξιμο,αν ειναι φταιξιμο!

  • Π. ΓΚΛΑΒΙΝΗΣ 19.11.2013

    Αγαπητέ Νίκο,

    Πείτε σάς παρακαλώ στον φίλο Γιώργο Κατρούγκαλο, όταν πήγατε να διδάξετε στο Cambridge, τους είπατε "κύριοι, γειά σας, είναι άραγε δημοκρατικό το Πανεπιστήμιό σας όπως το δικό μου; γιατί αν δεν είναι, εγώ δεν μπορώ να διδάξω εδώ πέρα, όλα κι όλα".

    Πείτε του, σας παρακαλώ, στο Imperial College, τους ρωτήσατε εκεί πέρα αν είναι δημοκράτες οι συνάδελφοι, γιατί όταν αυτοί ήταν ακόμη στα δένδρα, ως γνωστόν, εμείς είχαμε χοληστερίνη από την πολύ δημοκρατία στα ΑΕΙ μας;

    Άραγε, στο Surrey και στο Greenwich, τους ρωτήσατε αν το πολίτευμα του Πανεπιστημίου τους είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, προεδρευομένη δημοκρατία, βασιλευομένη δημοκρατία, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ εν πάση περιπτώσει; Αν δεν είναι, να τους την πάμε, τι καθόμαστε, τέτοιο know how μετά τον 815 και να πάει χαμένο; Διότι, ως γνωστόν και πάλι, αν δεν κάνουμε δημοκρατία στα AEI, τι θα κάνουμε, διδασκαλία και έρευνα; Σώπα καημένε...

    Φιλικά αμφοτέρους

    ΠΓ

Δώστε το σχόλιο σας ...