To κοινό της Κριμαίας με το Κυπριακό Ζήτημα

20.03.2014
  • Γραμματοσειρά
    - +
    K2_DOUBLE_INCREASE_FONT_SIZE
To κοινό της Κριμαίας με το Κυπριακό Ζήτημα
Εν μέσω της κρίσης στην Κριμαία οι υποστηρικτές της Ρωσίας συχνά επικαλούνται το Κοσσυφοπέδιο ως απάντηση στο αν είναι δυνατόν να επαναχαράσσονται σύνορα τον 21ο αιώνα. Προφανώς ο αρθρογράφος της βουλγαρικής Sofia Globe βρέθηκε σε ανάλογη περίσταση για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως τελικά η Κύπρος μπορεί να αποτελεί πιο κατάλληλη αναλογία.

 

 

 

 

 

Κατ' αρχάς οι δύο περιπτώσεις διαφέρουν επειδή η Κύπρος υπήρξε μήλον της έριδος δύο κρατών με προαιώνια έχθρα, ενώ Ρωσία και Ουκρανία ήταν πρακτικά ένα κράτος μέχρι την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Βεβαίως, το αποτέλεσμα μάλλον μοιάζει ανάλογο αφού τόσο η αυτοανακηρυχθείσα “Δημοκρατία της Κριμαίας” όσο και “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου” αναγνωρίζονται μόνο από Ρωσία και Τουρκία αντιστοίχως. Μία άλλη μάλλον ανεπαίσθητη διαφορά είναι πως το επόμενο βήμα της Ρωσίας θα είναι η προσάρτηση της Κριμαίας, ενώ στην περίπτωση της κατεχόμενης Κύπρου τηρούνται ακόμη τα όποια προσχήματα από την Τουρκία.

 Yπάρχει ένας επιτακτικός λόγος που τέτοιες εδαφικές διαφορές αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου, προς απογοήτευση της Λευκωσίας, του Βελιγραδίου και του Κιέβου

 

Τυπικά βέβαια το Διεθνές Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι οι μονομερείς ανακηρύξεις ανεξαρτησίας δεν είναι παράνομες, αλλά στην πραγματικότητα το νόμιμο δεν είναι ηθικό και δε συνεπάγεται διεθνή αναγνώριση, έτσι όπως αυτή παρέχεται με τη συμμετοχή της χώρας στην Eurovision ή μία έδρα στον ΟΗΕ. Για την τελευταία περίπτωση η Κύπρος έχει μεριμνήσει άθελα της για την ονοματοδοσία αφού η “υπό Τουρκική κατοχή περιοχή της Δημοκρατίας της Κύπρου” (όπως ονομάζεται επισήμως από τα Ηνωμένα Έθνη) μπορεί με χαρακτηριστική ευκολία να μεταφραστεί ως “υπό Ρωσική κατοχή περιοχή της Δημοκρατίας της Ουκρανίας”, απασχολώντας παραπάνω τη γραφίδα των αρθρογράφων επί των διεθνών σχέσεων.

 

Σε κάθε περίπτωση, αυτό το πολύπλοκο καθεστώς δεν εμπόδισε την Κύπρο να ενταχτεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση περίπου 30 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, αν και η ΕΕ δεν έλυσε τελικώς κανένα εδαφικό της ζήτημα. Περίπου 40 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή-ορόσημο η Ουκρανία έρχεται αντιμέτωπη με μία κρίση, κατά την οποία ένα μέρος της επικράτειας της τελεί υπό ξένη κατοχή και κινδυνεύει όπως το Κυπριακό να μετατραπεί σε ανέκδοτο για διπλωμάτες ή συνώνυμο του άλυτου ζητήματος στην καθομιλουμένη.

 

Όπως καταλήγει και το άρθρο της εφημερίδας, “υπάρχει ένας επιτακτικός λόγος που τέτοιες εδαφικές διαφορές αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου, προς απογοήτευση της Λευκωσίας, του Βελιγραδίου και του Κιέβου”. Κι αυτός δεν είναι άλλος πως τα εμπλεκόμενα μέρη δείχνουν όλο και σπανιότερα διάθεση να πολεμήσουν για την επίλυση των εδαφικών τους διαφορών, πόσο μάλλον για την ήδη παραμελημένη Κριμαία. Κι ενώ ο Κριμαϊκός πόλεμος του 1854 ήταν ο πρώτος που καλύφθηκε λεπτομερώς από τα ΜΜΕ της εποχής, τα τεκταινόμενα αυτή τη στιγμή στην ίδια χερσόνησο μάλλον θα έχουν την τύχη της Κύπρου. Κρίμα για την Κριμαία.

 

 

Δώστε το σχόλιο σας ...