Ανεπάρκεια ευρωπαϊκών και ελληνικών ΜΜΕ να καλύψουν τις ευρωεκλογές

14.05.2014
  • Γραμματοσειρά
    - +
    K2_DOUBLE_INCREASE_FONT_SIZE
Ευρωεκλογές 1979, Ολλανδία
Ευρωεκλογές 1979, Ολλανδία © European Parliament 2014
Πολιτικά debate χωρίς ουσία. Εκατοντάδες συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, τηλεόραση, internet και έντυπο τύπο που στόχο έχουν την προσωπική προβολή και όχι τόσο την ανάδειξη προβλημάτων που βασανίζουν απο τον Ισπανό ψηφόρο της Βαλένθια και τον Έλληνα του Καστελόριζου μέχρι τους Φινλανδούς και Ιρλανδούς συμπολίτες τους. Η προεκλογική περίοδος για τις ευρωπαϊκές εκλογές φαίνεται ότι θα κλείσει χωρίς τα ευρωπαϊκά και ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να έχουν επιτελέσει το καθήκον τους: να καλύψουν με εκείνον τον τρόπο τις ευρωεξελίξεις ώστε να ωθήσουν τους πολίτες να λάβουν μέρος στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τους ίδιους.
 

Η προεκλογική περίοδος για τις τοπικές και τις ευρωπαϊκές εκλογές είναι σε καλό δρόμο: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τρέχει μια εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού για να ενθαρρύνει τους πολίτες να συμμετάσχουν στις εκλογές με το σύνθημα: «Δράση, Αντίδραση, Επιρροή» το οποίο είναι μεταφρασμένο σε κάθε ευρωπαϊκή γλώσσα δηλώνοντας σαφώς ότι «αυτή τη φορά είναι διαφορετικά». Το Κοινοβούλιο παραπέμπει στον μπλε ελέφαντα στο δωμάτιο: ο ρόλος της Ευρώπης στην κρίση. Το ΕΚ(Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) έχει ερευνήσει, παρακολουθήσει και επικρίνει την ζημιά των αποφάσεων της Τρόικα στο συνταγματικό «τοπίο» των χωρών που υφίστανται το Μνημόνιο και την καταστροφή του κοινωνικού τους ιστού.  Ο ελέφαντας στο δωμάτιο συμβολίζει ότι δημοκρατικοί θεσμοί και διαδικασίες στην Ευρώπη βρίσκονται κάτω από μια ανηλεή επίθεση αλλά ότι βρίσκονται κοντά πολύ κοντά στην πλήρους αποσύνδεση από ένα σημαντικό μέρος των περιφερειών της Ευρώπης.

 

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ συνεχίζουν να ακολουθούν μια συγκεκριμένη γραμμή στον τρόπο που καλύπτουν τα γεγονότα δεν έχουν αλλάξει ακόμα και τώρα υπό συνθήκες κρίσης. Αποτυγχάνουν να ενθαρρύνουν τους πολίτες να κάνουν το καθήκον τους και να υπερασπιστούν το δικαίωμα τους για άμεσες εκλογές στα πλαίσια της δημοκρατικής διαδικασίας. Θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει «γιατί θα έπρεπε να έχουν μια τέτοια  υποχρέωση;». Αν οι κοινωνίες εξακολουθούν να θεωρούν την αποστολή των MME υπόλογη στη εξουσία -καθότι κατάχρηση εξουσίας και αποδυνάμωση βλάπτουν τις  κοινωνίες που υπάρχει ισότητα- τότε τα ΜΜΕ έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν: να παρέχουν πληρέστερη και εγκυρότερη πληροφόρηση ώστε να καταστήσουν τους πολίτες ικανούς να λάβουν μέρος στην λήψη αποφάσεων. Μέρος της υποχρέωσης τους αυτής είναι να ενημερώσουν και να διαφωτίσουν για το μοναδικό θεσμικό όργανο της ΕΕ -Ευρωβουλή-που βρίσκεται αντίθετο στους πλέον ασύδοτους και δυσπρόσιτους οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ακόμα και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που είναι οι πρωταγωνιστές στην διαχείριση της κρίσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δίνοντας απλά συνεντεύξεις οι υποψήφιοι δίνουν την εντύπωση ότι κάνουνε «κουβέντα» λες και είναι σε καφετέρια και όχι ότι συμμετέχουν σε μια σημαντική, θαρραλέα και έντονη συζήτηση στη δημόσια σφαίρα του Γιούργκεν Χάμπερμας ή της Nancy Fraser.

 

Αντ 'αυτού, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι απασχολημένα με «σκάνδαλα» μικρο-πολιτικής, “ποιος είπε τι σε ποιόν”, “ποιός είναι μέσα ή έξω από τις λίστες των κομμάτων”, κτλ τα οποία είναι εν πολλοίς μικρά κι ασήμαντα με εξαίρεση την επαίσχυντη και συγκλονιστική περίπτωση διαγραφής από την λίστα του ΣΥΡΙΖΑ της Ελληνίδας Ρομά υποψηφίας Σαμπιχά Σουλειμάνογλου. Τα ΜΜΕ αναλώνουν σελίδες και ώρες εκπομπών με επαναλαμβανόμενα συνθήματα ή φιλοξενώντας επιφανειακές συζητήσεις αδυνατώντας να θέσουν ζωτικής σημασίας ερωτήματα για την επόμενη μέρα. Τα ελληνικά ΜΜΕ αδυνατούν να ενθαρρύνουν τους ψηφοφόρους να δώσουν σημασία στις δύο εκλογές, τοπικής αυτοδιοίκησης και ευρωεκλογές αποτυγχάνοντας να αναδείξουν δημόσια τη σημασία των εκλογών αυτών στην καθημερινή ζωή. Δίνοντας απλά συνεντεύξεις οι υποψήφιοι δημιουργούν την εντύπωση ότι κάνουνε «κουβέντα» λες και είναι σε καφετέρια και όχι ότι συμμετέχουν σε μια σημαντική, θαρραλέα και έντονη συζήτηση στη δημόσια σφαίρα του Γιούργκεν Χάμπερμας ή της Nancy Fraser. Απλά μια χαλαρή κουβεντούλα δίχως αύριο σε  ένα «σαλόνι».

 

Το γεγονός ότι έννοιες όπως «εκλογές», «δημοκρατία», «κρίση», «αλλαγή» και «δικαιοσύνη» έχουν γίνει λέξεις - κλισέ που δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένα μέτρα,  θέσεις, σχέδια δράσης, αίσθημα συνεργασίας κτλ προκαλούνε την θλιβερή απομάκρυνση του κόσμου από την ευρωπαϊκή πολιτική. Ίσως οι πολιτικοί να είναι «όλοι το ίδιο» - ενώ πολλοί από αυτούς που είναι πράγματι διαφορετικοί βγήκαν από τη μέση αρκετά νωρίς. Ενδεχομένως για πολλούς η Ευρώπη και οι εκλογές να είναι μια ανώφελη διαδικασία η οποία όμως πρέπει να αναβιώσει και να προστατευτεί και όχι να εγκαταλειφτεί. Αν η Ευρώπη είναι μακρινή και τιμωριτική τότε πρέπει -αυτή την Ευρώπη- να την διαλύσουμε βγαίνοντας στους δρόμους, στις γειτονιές , στα σχολεία και να απαιτήσουμε δικαιοσύνη. Τα ΜΜΕ και οι πνευματικές ελίτ φέρουν μεγάλη ευθύνη για την αφύπνιση και απαίτηση δημόσιων παραγωγικών συζητήσεων, αν και είναι σίγουρο ότι το να θέτεις καλές ερωτήσεις ίσως πάει κόντρα στα συμφέροντα κάποιων ΜΜΕ. Το βέβαιο είναι ότι οι πολίτες τα έχουν εγκαταλείψει μαζικά και στρέφουν την προσοχή τους σε φορείς πιο κοντά στην κοινωνία. Και εδώ θα ήθελα να αναφερθώ ξανά στην ΕΡΤ μέσω της ertopen.com ως έναν από αυτούς τους φορείς η οποία συνεχίζει να λειτουργεί ως φάρος για τα δημοκρατικά σήματα σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο μετά το «κλείσιμο» της.

 

Δεν είναι καινούργιο ότι η Ευρώπη δεν έχει Τύπο που να κάνει σωστά την δουλειά του.  Αυτή είναι μια ιστορικά  τυποποιημένη μέθοδος για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης όταν τα πράγματα στην πατρίδα δεν πάνε καλά. Έτσι οι πολιτικοί ανασηκώνοντας τους ώμους ρίχνουν αλλού το μπαλάκι λέγοντας «αναγκαστήκαμε να το κάνουμε» και δείχνοντας με το δάχτυλο αποκλειστικά σε κάποιο μακρινό τόπο. Αυτό στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία λέγεται «ξέπλυμα πολιτικής»(policy laundering). Αντιμετωπίζουν  έτσι όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα με τον ίδιο τρόπο καταφεύγοντας στον κυνισμό και τον λαϊκισμό, που στην τελική συνεπάγεται δημαγωγία και αποπροσανατολισμό. Συμπεριφέρονται στις εκλογικές διαδικασίες με φανφάρες και οτιδήποτε άλλο εκτός από προσεγμένη, έξυπνη και λεπτομερή έρευνα ενώ επικαλούνται δυσνόητες αναλύσεις που είναι πολύ απωθητικές στους πολίτες. Εκεί λοιπόν τα ΜΜΕ πρέπει να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο και να κάνουν το καθήκον τους.

 

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πρέπει να ζητάνε ξανά και ξανά, σαν χαλασμένος δίσκος, από όλους τους υποψηφίους να απαντήσουν σε αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα με συγκεκριμένες προτάσεις. Και θα πρέπει να δοκιμαστούν στις γνώσεις τους για τη νομοθετική διαδικασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα πολλαπλής επιλογής ερωτηματολόγιο θα αρκούσε..

Δώστε το σχόλιο σας ...